Onze gip-reis. Frankrijk, Duitsland en Zwitserland. Dat is een hele hoop om in 3dagen te doen. Maar gelukkig is het allemaal goed in orde gekomen. Het was voor de leerkrachten de eerste keer om eens niet naar Parijs te gaan, en dus natuurlijk een hele verandering.
Onze eerste stop was het appartementsgebouw van Le Corbusier. Dit elegant appartement in Marseille zit vol design. Het is zeer klein, maar het bied een grootte kans om het werk van Charles-Edouard Jeanneret, Zwitserse architect beter bekend als Le Corbusier, beter te bekijken. Het is gedecoreerd met srakke lijnen en vrolijke kleuren. Een terras bied mooie uitzichten op de stad. In de studio of appartement kunnen 2 personen slapen, elk in een apart bed of in 1gezamelijk bed, met een keuken en badkamer.
Volgende stop was Centre Pompidou in Metz. Het gebouw is ontworpen door de Japanse architect Shigeru Ban en de Franse architect Jean de Gastines.Het gebouw biedt 5.000vierkante meter tentoonstellingsruimte, verspreid over 3 expositieruimtes en een centrale hal. Een golvend houten dak overkoepelt het geheel. Boven de luifel is een spits met een lengte van 77 meter. Het museum wordt het satelietmuseum van het Parijse Centre Pompidou, en laat meer toe dan de Parijs tentoongestelde 2.000 stukken uit de 60.000 stukken tellende collectie van het Musée national d'art moderne te exposeren.
Dit is zo'n bekende pilaar van Centre Pompidou, het bestaat vooral uit hout.
Dit zijn enkele kunstvoorwerpen die te vinden zijn in het museum. Het gaat van super strakke moderne kunst tot hedendaagse dingen. Het is echt de moeite waard om eens te bekijken.
Le Corbusier Notre-Dame-du-Haut. De schelp van het dak is als een vliegtuigvleugel gemaakt met twee frames en een ombouw; de muren, die niet-dragend zijn en van het skelet gescheiden zijn door een smalle sleuf, zijn een samenstel van gewelfde vlakken en zuilen van gewapend beton waaraan de binnen- en buitenbekleding is vastgemaakt. De zuidelijke muur is dikker en loopt smaller toe dan de andere, en in de ontwerpfase werd de dragende oostmuur, die aanvankelijk zo smal was dat hij op een tentharing leek, verander in een muur met honingraatstructuur. De vloerplavuizen en altaren zijn van steen.
De wisselwerking tussen materie en licht die in Ronchamp werd ingevoerd, brak met de gladde oppervlakken en homogene helderheid van de jaren twintig. Licht en schaduw werden nu instrumenten om ruimte te beeldhouwen. En de gevel, waarvan de enige verdienste altijd was dat hij ‘vrij’ was, maakt het vanwege zijn dikte nu mogelijk deze instrumenten hun vormende werk te laten doen. Hij zei: ‘Het sleutelwoord is licht, en licht verlicht vormen en vormen bezitten emotionele kracht’.
Dit is een beeld van hoe het binnen uitziet. Ik was een beetje teleurgesteld toen ik eenmaal binnen was. Langs buiten zag het er zo veelbelovend uit, maar eenmaal binnen was er niet zoveel te zien. De lichtinvallen enzo waren allemaal wel mooi bedacht, maar ik had er gewoon meer van verwacht.
Dit is een gebouw ontworpen door Zaha Hadid. Zij staat er vooral om bekend om met schuine vlakken te werken. Alle is het gebouw, maar dan ook alles was schuin. Van de tafel tot de keuken, alle gewoon. Toen ik boven kwam en in de keuken stond, kreeg ik gewoon hoofdpijn van de schuine vlakken. Het is een mooi ontwerp, maar ik zou er toch niet in kunnen wonen.
Dit is een gebouw dat bij het Vitra Design Museum staat. Ik vind het wel speciaal, omdat het zo gebogen en en toch strak is.
Deze grappige plastieken diertjes kom je tegen als je richting het Vitra Design Museum wandeld.
Dit zijn enkele leuke poppetjes die je zo bij je thuis in/op de kast kan zetten.
Dit is een moderne kapstok. Het is eens iets anders dan de hedendaagse houten of metalen kapstok.
Dit is ook best een speciaal gebouw. Ik was er niet zo van aangedaan, maar het is best wel een mooi ontwerp. Vooral de inhammen en dat het rond is, vind ik wel mooi.
Novartis. Het gebouw dat we bijna niet zijn gaan bekijken wegens tijdgebrek... Gelukkig zijn we het wel gaan bekijken :) Het gebouw beston uit veel panelen en kleuren. We wouden dichterbij gaan maar helaas mochten we niet verder van de bewaking.
En als laatste zijn we naar een kunstmuseum geweest. Een vrij speciaal wel te verstaan...
Deze grappige plastieken diertjes kom je tegen als je richting het Vitra Design Museum wandeld.
Dit zijn enkele leuke poppetjes die je zo bij je thuis in/op de kast kan zetten.
Dit is een moderne kapstok. Het is eens iets anders dan de hedendaagse houten of metalen kapstok.
Dit zijn allemaal Vitra-klokken. Het zijn allemaal speciale figuurtjes en vormen. Het is natuurlijk heel mooi als je zo iets in je huis kan hangen, alleen jammer dat sommigen toch wel heel duur zijn.
Dit is ook best een speciaal gebouw. Ik was er niet zo van aangedaan, maar het is best wel een mooi ontwerp. Vooral de inhammen en dat het rond is, vind ik wel mooi.
Dit vond ik best wel indrukwekkend. Dit is dus een bibliotheek. Toen ik het eerst zag vond ik het niet zo 'wow', maar eenmaal binnen...En toen ik zag dat het de grond inging, toen vond ik het toch wel de moeite waard. Het bestaat eigenlijk voornamelijk uit glas, en ik vond het een aparte maar mooie constructie.
Dit was ook een zeer speciaal gebouw. Superveel kan ik me er niet meer van herinneren, ik weet alleen dat het toch wel een beetje een indruk op me heeft achtergelaten. Het was zeker de moeite waard om te zien!
En als laatste zijn we naar een kunstmuseum geweest. Een vrij speciaal wel te verstaan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten